بالىلىقىم يۇرتۇمدا تىز ئۆتكەن ئىكەن،
ئاي قۈياشى بېقىشىمغا نۇر تۆككەن ئىكەن.
قۇش كەبى ئۇچۇپ يايراپ قېقىپ قانات،
پەرۋازىمغا ئالەم قۇچاق ئاچقانىكەن.

بۈگۈن كېلىپ كۆپ ئىزلىدىم بالىلىقنى،
تاپالمىدىم نەلەگىدۇر يۈتكەن ئىكەن.
ياق يۈتمەپتۇ تېپىۋالدىم تونۇش ئىزلارنى،
ئۇ يۇرتۇمنىڭ ھەرجايىغا كۆچكەن ئىكەن.

يۇرتۇمغا كېلىپ بالىلىققا ياناي دىسەم،
شۇ چاغدىكى ھەۋەس ئوتى ئۆچكەن ئىكەن.
ئامال قانچە ئەسلەش بىلەن كۇپايىلەندىم،
بالىلىقىم يۇرت قوينىغا سىڭگەن ئىكەن.