چىقتىم ئۆيدىن تۈن نىسپىدە ئانام تۇيماستا،
سىرلىق تۇمان قاينىمىغا شۇڭغۇدۇم ئاستا.
چىقتىم ئۆيدىن تۈن نىسپىدە ئانام تۇيماستا،
سىرلىق تۇمان قاينىمىغا شۇڭغۇدۇم ئاستا.
تۈتۈنلەرگە بولدۇم ئەسىر ئېرىدى تېنىم،
گويا جەننەت ھۇزۇرىدا يايرىدى جېنىم.

ئاتا-ئانام بىساتىنى تۈتۈنگە ساتتىم،
مەئىشەتلىك تۈن قوينىغا ئۆزەمنى ئاتتىم.
چىرماپ ئالدى ۋۇجۇدۇمنى سىرلىق تۇمانلار،
دىلدا قالدى شىرىن چۈشتەك ئارزۇ-ئارمانلار.

ئاھ ئويغانسام يېتىپتىمەن زۇلمەت ئىچىدە،
گويا لەھەت باغاشلاپمەن مۇدھىش كېچىدە.
ئاھ ئويغانسام يېتىپتىمەن زۇلمەت ئىچىدە،
گويا لەھەت باغاشلاپمەن مۇدھىش كېچىدە.

قۇچاق ئېچىپ كەلدى ئەنە ماڭا شۇم ئەجەل،
تۈگەرمىكىن گۈل ياشلىقىم ئەمدى بىمەھەل.
قان يىغلارمۇ ئانام كۈندە دادام ھەسرەتتە،
ئۆتەرمىكىن باغرى پارە بىر ئۆمۈر دەرتتە.

قېنىۋالاي دىدارىغا جان ئانام قېنى،
كىم قۇتقۇزار شۇم ئەجەلنىڭ قوينىدىن مېنى.
قېنىۋالاي دىدارىغا جان ئانام قېنى،
كىم قۇتقۇزار شۇم ئەجەلنىڭ قوينىدىن مېنى.